Terug naar Kanchanaburi

Kanchanaburi, 18 november 21.30

Lekker gegeten, pad thai, en lekker gedronken, een passievruchten drankje én een margarita!

We zitten weer in ons eerste resort na een lange dag onderweg van Sangklaburi.

Als ik terug denk aan Sangklaburi toen we daar de eerste keer waren is het een wereld van verschil. De “harde weg was toen pas kort klaar, daarvoor was het een “dirt road”, heel stoffig in de droge tijd en onbegaanbaar in de natte tijd. De weg heeft het hele gebied ontsloten, er wordt van alles verbouwd en Sanklaburi zelf is een stadje geworden. D eerste keer kwamen we aan met een minibusje op het busstation waar helemaal niets en niemand was. We zijn toen op een muurtje gaan zitten en uiteindelijk kwam er een jongen met een brommer. Toen hij hoorde dat we naar guesthouse X wilden werd er een vriendje bijgehaald en zijn we achterop de brommers naar ons onderkomen gebracht. Nu is er vooral Thais toerisme en het serene Sangklaburi bestaat niet meer.

Wat me gisteren bij de grens met Birma opviel is dat er heel veel grote vrachtwagens op een aparte parkeerplaats stonden. Het lijkt erop dat er ondanks de politieke situatie toch handel is.

En wat onderweg opvalt is dat er weinig foto’s van de huidige koning staan, soms nog met een foto van Bhumibhol ernaast die niet is verbleekt dus er nog niet zo lang hangt, ook hangen er foto’s van een hoge militair, volgens mij niet de PM.

Onze eerste stop vanmorgen was bij een uitzichtpunt bij Ni Thea. Er lijkt nu een militaire kazerne te zijn waar het personeel met gezinnen woont. Er huppelden wat kinderen rond, een klein jongetje bezig met zijn mobiele telefoon en 2 kleine meisjes waarvan de jongste allerlei kunstjes deed met een kleine tol. Het ging ook wel eens fout en de tol belandde bij onze voeten waarop de handjes tegen elkaar gingen[e-1f64f][e-1f3fd], ze wilde haar tol wel graag terug hebben.

Eigenlijk is het bizar dat op de mooiste plekken de moeilijkste omstandigheden waren voor de krijgsgevangenen, heuvels, bergen, jungle.

De volgende stop was bij een hydro-elektrische dam, indrukwekkend en er huppelden ook nog brutale apen rond, die zomaar een tasje uit je handen kunnen rukken.

Het is vandaag de eerste dag van de droge tijd, de lucht is blauw, niet veel bewolking. Op de dam stond een harde wind.

Na de heerlijke lunch bij Thong Pha Phum (Tha Khanun) op weg naar de Hellfire Pass. Het merendeel van de groep heeft een stuk gelopen. Het “krukkenteam” is met de bus gegaan en we hebben de tijd gehad om een lekkere (ijs)koffie te drinken en we werden daarna met een golfkarretje door de pas gereden tot aan het monument en daarna ook weer terug, heel fijn want de paden zijn heel ongelijk en een klein stukje voelde al niet goed.

Morgen gaan we met de trein naar Nam Tok.